<rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#" xmlns:dcterms="http://purl.org/dc/terms/">
<rdf:Description rdf:about="http://digital.nlt.go.th/dlib/items/show/17688">
    <dcterms:title><![CDATA[352.มหานิปาตวณฺณนา (ทสชาติ) ชาตกฏฺฐกถา ขุทฺทกนิกายฏฺฐกถา (พระมโหสถปณฺฑิตชาฏก)]]></dcterms:title>
    <dcterms:subject><![CDATA[พระมหาเวสสันดรชาดก]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[ทศชาติชาดก]]></dcterms:subject>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 352 พระคัมภีร์ใบลานนี้ ได้มาจากวัดบุญญวาสวิหาร ต.ท่าใหม่ อ.ท่าใหม่ เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2532 เป็นคัมภีร์อักษรขอมทั้งผูก ชื่อเรื่องแปลเป็นภาษาบาลี-ไทย  ตัวอักษรหนังสือเป็นเส้นจาร ฉบับล่องชาติ ไม้ประกับชาดทึบ  มีทั้งหมด 11 ผูก พระพุทธโฆษาจารย์ เป็นผู้แต่ง   นายพร้อม,นางน้อย เป็นผู้สร้าง                                                                                                                                                                     เนื้อหาเกี่ยวกับชาดก เรื่องพระมหาเวสสันดรชาดก เป็นชาดกเรื่องหนึ่งในทศชาติชาดก กล่าวถึงพระชาติสุดท้ายของพระโพธิสัตว์ในการบำเพ็ญทานบารมี ก่อนจะทรงอุบัติเป็นพระโคตมพุทธเจ้า มีชื่อเรียกอีกอย่างว่า &quot;มหาชาติชาดก&quot; ในการเทศนา เรียกว่า &quot;เทศน์มหาชาติ&quot; มีทั้งหมด 13 กัณฑ์  1.กัณฑ์ทศพร มี 19 พระคาถา 2.กัณฑ์หิมพานต์ มี 134 พระคาถา 3.กัณฑ์ทานกัณฑ์ มี 209 พระคาถา 4.กัณฑ์วนประเวศน์ มี 57 พระคาถา 5.กัณฑ์ชูชก มี 79 พระคาถา 6.กัณฑ์จุลพน มี 35 พระคาถา 7.กัณฑ์มหาพน มี 80 พระคาถา 8.กัณฑ์กุมาร มี 101 พระคาถา 9.กัณฑ์มัทรี มี 90 พระคาถา 10.กัณฑ์สักกบรรพ มี 43 พระคาถา 11.กัณฑ์มหาราช มี 69 พระคาถา 12.กัณฑ์ฉกษัตริย์ มี 36 พระคาถา 13. กัณฑ์นครกัณฑ์ มี 48 พระคาถา ]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:creator><![CDATA[พระอนุรุทธาจารย์ เป็นผู้แต่ง]]></dcterms:creator>
    <dcterms:source><![CDATA[หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก จันทบุรี]]></dcterms:source>
    <dcterms:publisher><![CDATA[-]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:issued><![CDATA[11 สิงหาคม 2563]]></dcterms:issued>
    <dcterms:format><![CDATA[PDF]]></dcterms:format>
    <dcterms:type><![CDATA[ใบลาน]]></dcterms:type>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="http://digital.nlt.go.th/dlib/items/show/17687">
    <dcterms:title><![CDATA[351.อภิธมฺมตฺถสงฺคห (พฺรอภิธมฺมตฺถสงฺคหปริเฉท 1-9 )]]></dcterms:title>
    <dcterms:subject><![CDATA[พระธรรมเทศนา]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[พระอภิธัมมสังคิณี]]></dcterms:subject>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 351 พระคัมภีร์ใบลานนี้ ได้มาจากวัดบุญญวาสวิหาร ต.ท่าใหม่ อ.ท่าใหม่ เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2532 เป็นคัมภีร์อักษรขอมทั้งผูก ชื่อเรื่องแปลเป็นภาษาบาลี-ไทย  ตัวอักษรหนังสือเป็นเส้นจาร ฉบับทองทึบ ไม้ประกับธรรมดา  มีทั้งหมด 9 ผูก พระอนุรุทธาจารย์ เป็นผู้แต่ง                                                                                                                                                                         เนื้อหาเกี่ยวกับพระธรรมเทศนา  เรื่องคัมภีร์อภิธัมมาสังคิณีเป็นพระอภิธรรมลำดับที่ 1 ใน 7 คัมภีร์ มีเนื้อหาแบ่งออกเป็น 5 ตอนด้วยกันคือ<br />
1 มาติกา เป็นที่รวมธรรมะหัวข้อหลัก โดยอภิธัมมมาติกามี 122 หัวข้อ และสุตตันตมาติกามี 42 หัวข้อ โดยในอภิธัมมมาติกาแบ่งหัวข้อธรรมเป็นกลุ่มละ3 ชนิด เช่นกลุ่มสนิทัสสนติกะ 2 จิตตุปปาทกัณฑ์ อธิบายเรื่องการเกิดของจิตอย่างละเอียด 3 รูปกัณฑ์ อธิบายเรื่องรูปอย่างละเอียด 4 นิกเขปกัณฑ์ อธิบายหัวข้อธรรมในมาติกาขนาดยาวปานกลาง 5 อัตถุธารกัณฑ อธิบายหัวข้อธรรมในมาติกาอย่างย่อ คล้ายบทสรุปของคัมภีร์ทั้งหมด<br />
]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:creator><![CDATA[พระอนุรุทธาจารย์ เป็นผู้แต่ง]]></dcterms:creator>
    <dcterms:source><![CDATA[หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก จันทบุรี]]></dcterms:source>
    <dcterms:publisher><![CDATA[-]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:issued><![CDATA[11 สิงหาคม 2563]]></dcterms:issued>
    <dcterms:format><![CDATA[PDF]]></dcterms:format>
    <dcterms:type><![CDATA[ใบลาน]]></dcterms:type>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="http://digital.nlt.go.th/dlib/items/show/17686">
    <dcterms:title><![CDATA[350.อภิธมฺมตฺถสงฺคห (พฺรอภิธมฺมตฺถสงฺคหปริเฉท 1-9)]]></dcterms:title>
    <dcterms:subject><![CDATA[พระธรรมเทศนา]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[สุตตปัปกรณาภิธัม]]></dcterms:subject>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 350 พระคัมภีร์ใบลานนี้ ได้มาจากวัดบุญญวาสวิหาร ต.ท่าใหม่ อ.ท่าใหม่ เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2532 เป็นคัมภีร์อักษรขอมทั้งผูก ชื่อเรื่องแปลเป็นภาษาบาลี-ไทย  ตัวอักษรหนังสือเป็นเส้นจาร ฉบับทองทึบ ไม้ประกับธรรมดา  มีทั้งหมด 9 ผูก พระอนุรุทธาจารย์ เป็นผู้แต่ง                                                             เนื้อหาเกี่ยวกับพระธรรมเทศนา  เรื่องคัมภีร์อภิธัมมาสังคิณีเป็นพระอภิธรรมลำดับที่ 1 ใน 7 คัมภีร์ มีเนื้อหาแบ่งออกเป็น 5 ตอนด้วยกันคือ<br />
1. มาติกา เป็นที่รวมธรรมะหัวข้อหลัก โดยอภิธัมมมาติกามี 122 หัวข้อ และสุตตันตมาติกามี 42 หัวข้อ โดยในอภิธัมมมาติกาแบ่งหัวข้อธรรมเป็นกลุ่มละ 3 ชนิด เช่นกลุ่มสนิทัสสนติกะ 2. จิตตุปปาทกัณฑ์ อธิบายเรื่องการเกิดของจิตอย่างละเอียด 3. รูปกัณฑ์ อธิบายเรื่องรูปอย่างละเอียด 4. นิกเขปกัณฑ์ อธิบายหัวข้อธรรมในมาติกาขนาดยาวปานกลาง 5. อัตถุธารกัณฑ อธิบายหัวข้อธรรมในมาติกาอย่างย่อ คล้ายบทสรุปของคัมภีร์ทั้งหมด<br />
]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:creator><![CDATA[พระอนุรุทธาจารย์    เป็นผู้แต่ง]]></dcterms:creator>
    <dcterms:source><![CDATA[หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก จันทบุรี]]></dcterms:source>
    <dcterms:publisher><![CDATA[-]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:issued><![CDATA[11 สิงหาคม 2563]]></dcterms:issued>
    <dcterms:format><![CDATA[PDF]]></dcterms:format>
    <dcterms:type><![CDATA[ใบลาน]]></dcterms:type>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="http://digital.nlt.go.th/dlib/items/show/17685">
    <dcterms:title><![CDATA[349.มิลินฺทปญฺหาปาลิ ขุททกนิกาย (พระมิลินฺทปณฺหาอาจาริย์รจนา)]]></dcterms:title>
    <dcterms:subject><![CDATA[มิลินทปัญหา]]></dcterms:subject>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 349 พระคัมภีร์ใบลานนี้ ได้มาจากวัดบุญญวาสวิหาร ต.ท่าใหม่ อ.ท่าใหม่ เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2532 เป็นคัมภีร์อักษรขอมทั้งผูก ชื่อเรื่องแปลเป็นภาษาบาลี-ไทย  ตัวอักษรหนังสือเป็นเส้นจาร ฉบับล่องชาด ไม่มีไม้ประกับ มีทั้งหมด 15 ผูก จีนนิด , อำแดงโถ่ , แม่หริน เป็นผู้สร้าง                                                                                                                                        เนื้อหาเกี่ยวกับพุทธศาสนา เรื่องมิลินทปัญหานาคเสนภิกษุสูตร หรือ ปัญหาพระยามิลินท์ เป็นเอกสารทางศาสนาพุทธช่วง 100 ปีก่อนคริสต์ศักราชจนถึงคริสต์ศักราช 200 อ้างถึงบทบันทึกการสนทนาระหว่างพระนาคเสน นักบวชทางพุทธศาสนา กับพระยามิลินท์ หรือพระเจ้าเมนันเดอร์ที่ 1 แห่งแบ็กเตรีย กษัตริย์ชาวโยนก (คือชาวกรีก) ผู้ครองกรุงสาคละโดยเนื้อหาจะกล่าวถึงการปุจฉาวิสัชนาเกี่ยวกับปัญหาหลักธรรมต่าง ๆ]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:creator><![CDATA[จีนนิด,อำแดงโถ่,แม่หริน   เป็นผู้สร้าง]]></dcterms:creator>
    <dcterms:source><![CDATA[หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก จันทบุรี]]></dcterms:source>
    <dcterms:publisher><![CDATA[-]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:issued><![CDATA[11 สิงหาคม 2563]]></dcterms:issued>
    <dcterms:format><![CDATA[PDF]]></dcterms:format>
    <dcterms:type><![CDATA[ใบลาน]]></dcterms:type>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="http://digital.nlt.go.th/dlib/items/show/17683">
    <dcterms:title><![CDATA[348.โพธิปกขิยธมฺม (พระโพธิปักขิยธรรม จตุสติปัฎฐานสูตร_อัฏฐังคิกมัคค เผด็จ)]]></dcterms:title>
    <dcterms:subject><![CDATA[ธรรมะ]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[โพธิปักขิยธรรม]]></dcterms:subject>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 348 พระคัมภีร์ใบลานนี้ ได้มาจากวัดบุญญวาสวิหาร ต.ท่าใหม่ อ.ท่าใหม่ เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2532 เป็นคัมภีร์อักษรขอมทั้งผูก ชื่อเรื่องแปลเป็นภาษาบาลี-ไทย  ตัวอักษรหนังสือเป็นเส้นจาร ฉบับทองทึบ ไม้ประกับธรรมดา มีทั้งหมด 14 ผูก หอสมุดแห่งชาติฯมีผูก 2-5 ,7-11,13-17                                                                                                                          หาเนื้อหาเกี่ยวกับหลักธรรม เรื่องโพธิปักขิยธรรม หรือ โพธิปักขิยธรรม 37 เป็นธรรมอันเป็นฝักฝ่ายแห่งความตรัสรู้ คือ เกื้อกูลแก่การตรัสรู้ เกื้อหนุนแก่อริยมรรค มี 37 ประการคือ 1.สติปัฏฐาน4  2.สัมมัปทาน4   3.อิทธิบาท4   4.อินทรีย์5    5.พละ5       6.โพชฌงค์7   และ7.มรรคมีองค์ 8   ]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:source><![CDATA[หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก จันทบุรี]]></dcterms:source>
    <dcterms:publisher><![CDATA[-]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:issued><![CDATA[11 สิงหาคม 2563]]></dcterms:issued>
    <dcterms:format><![CDATA[PDF]]></dcterms:format>
    <dcterms:type><![CDATA[ใบลาน]]></dcterms:type>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="http://digital.nlt.go.th/dlib/items/show/17682">
    <dcterms:title><![CDATA[347.วตฺถทานกฏฺฐาทิอานิสํสกถา (วตฺถทานกฏฺฐานิสํโสเชยฺย_ธธทานโถมนานิ)]]></dcterms:title>
    <dcterms:subject><![CDATA[อรรถกถาธรรม         ]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[วัตถุทาน]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[ธรรมะ]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[พระไตรปิฎก]]></dcterms:subject>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 347 พระคัมภีร์ใบลานนี้ ได้มาจากวัดบุญญวาสวิหาร ต.ท่าใหม่ อ.ท่าใหม่ เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2532 เป็นคัมภีร์อักษรขอมทั้งผูก ชื่อเรื่องแปลเป็นภาษาบาลี-ไทย  ตัวอักษรหนังสือเป็นเส้นจาร ฉบับทองทึบ ไม้ประกับธรรมดา มีทั้งหมด 10 ผูก เนื้อหาเกี่ยวกับอรรถกถาธรรม เรื่องวัตถุทาน ซึ่งคำว่าทาน ทานที่แปลว่า วัตถุที่พึงให้ ย่อมาจาก &quot;ทานวัตถุ&quot; หมายถึงสิ่งของสำหรับให้สำหรับเสียสละให้ผู้อื่น ได้แก่สิ่งของที่ถวายพระ สิ่งของที่ควรนำไปให้เพื่อตอบแทนบุญคุณแก่ผู้มีพระคุณ เช่นพ่อแม่ ครู อาจารย์ ญาติผู้ใหญ่ เรียกว่าไทยทาน บ้าง ไทยธรรม บ้าง มี 10 อย่าง ทานสูตร ได้แก่ อาหาร, น้ำ, เครื่องนุ่งห่ม, ยานพาหนะ, มาลัยและดอกไม้, ของหอม (ธูปเทียน), เครื่องลูบไล้ (สบู่เป็นต้น), ที่นอน, ที่อยู่อาศัย, และประทีป (ไฟหรือไฟฟ้า) การให้ทานวัตถุ 10 อย่างนี้มีผลอานิสงส์มากเพราะเป็นสิ่งที่ให้ประโยชน์อย่างเดียว ไม่มีโทษ ไม่มีพิษภัยแก่ผู้รับ การเลือกของที่จะให้บัณฑิตสรรเสริญ ด้วยจิตใจที่ดีงาม   การให้ทานมีวัตถุประสงค์สำคัญในการคลายความตระหนี่ ความเห็นแก่ตัว ความโลภในจิตใจมนุษย์ ส่งผลให้เกิดความ ใส สว่าง สะอาดของจิตใจขึ้นมา]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:source><![CDATA[หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก จันทบุรี]]></dcterms:source>
    <dcterms:publisher><![CDATA[-]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:issued><![CDATA[11 สิงหาคม 2563]]></dcterms:issued>
    <dcterms:format><![CDATA[PDF]]></dcterms:format>
    <dcterms:type><![CDATA[ใบลาน]]></dcterms:type>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="http://digital.nlt.go.th/dlib/items/show/17681">
    <dcterms:title><![CDATA[341.ปพฺพโตปมคาถา (ปพฺพโตปมคาถาเทศนา)]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[342.อานิสงส์มหาสงกรานต์ (พฺรมหาสงกรารชาตก)]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[343.เปลี่ยนวันเดือนปีอุโบสถ (เปลี่ยนวันเดือนปีอุโบสถ)]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[344.กจฺจายนมูล (มูลกจฺจายนสมาส_โจทย์)]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[335.วิธีสัมพันธ์เป็นอาทิ (สมฺพนธปฺรโยคสาธนวิคฺคห)]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[346.คู่มือกัจจายนโดยสังเขป (อันนี้สบับแก้มูลกจฺจายนจบบริบุณโณแล)]]></dcterms:title>
    <dcterms:subject><![CDATA[พระธรรมเทศนา            ]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[พระธรรมเทศนา            ]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[ธรรมะ]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[ศาสนาพุทธ - ความเชื่อ]]></dcterms:subject>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 341 เนื้อหาเกี่ยวกับพระธรรมเทศนา เรื่องปพฺพโตปมคาถาเทศนา]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 342 เนื้อหาเกี่ยวกับความเชื่อทางศาสนาพุทธ เรื่องอานิสงส์มหาสงกรานต์]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 343 เนื้อหาเกี่ยวกับการเปลี่ยนวันเดือนปีอุโบสถ]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 344 เนื้อหาเกี่ยวกับประวัติพระพุทธศาสนา เรื่องพระมหากัจจายนมูล คือเป็นพระอรหันต์องค์หนึ่งในพระอสีติมหาสาวกของพระโคตมพุทธเจ้า ได้รับการยกย่องว่าเป็นเอตทัคคะในทางผู้อธิบายความย่อให้พิสดาร ในประเทศไทยนอกจากชื่อตามภาษาบาลีแล้ว ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ &quot;พระสังกัจจายน์&quot; หรือ &quot;พระสังกระจาย&quot;]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 345 เนื้อหาเกี่ยวกับธรรมะ เรื่องวิธีสัมพันธ์เป็นอาทิ]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 346 เนื้อหาเกี่ยวกับประวัติพระพุทธศาสนา เรื่องคู่มือมูลกัจจายนโดยสังเขป]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:source><![CDATA[หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก จันทบุรี]]></dcterms:source>
    <dcterms:publisher><![CDATA[-]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:issued><![CDATA[11 สิงหาคม 2563]]></dcterms:issued>
    <dcterms:format><![CDATA[PDF]]></dcterms:format>
    <dcterms:type><![CDATA[ใบลาน]]></dcterms:type>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="http://digital.nlt.go.th/dlib/items/show/17680">
    <dcterms:title><![CDATA[334.มหานิปาต (คาถาพัน) ชาตกปาลิ ขุททกนิกาย (พฺรมหาเวสสนตรชาฏกคาถาพันขั้นต้น ทสวร_มหาวร)]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[335.มหานิปาตวณฺณนา (เวสฺสนฺตรชาตก) ชาตกฏฺฐกถา ขุททกนิกายฏฺฐกถา (มหาวัน)]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[336.ธมฺมปทวณณนา ธมฺมปทฏฺฐกถา ขุททกนิกายฏฐกถา (พฺรธมฺมปทฏฺฐกถากมฺพุชฺชกฺสรฉฺวาต)]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[337.กาลสงฺคหกุมารชาตก (กาลสงคหกุมารชาตก)]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[338.สุนนฺทราชชาตก (พฺรญาสุนนทราช)]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[339.มตกภตฺตทานานิสํสกถา (ชาเปตพฺพสูตตกถามตฺตกานิสงส์)]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[340.อปฺปมาทธมฺมกถา (พฺรอปฺปมาทธมฺม)]]></dcterms:title>
    <dcterms:subject><![CDATA[พระธรรมเทศนา                      ]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[ชาดก]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[พระไตรปิฎก]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[พระมหาเวสสันดรชาดก]]></dcterms:subject>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 334 – 335 เนื้อหาเกี่ยวกับชาดก เรื่องพระมหาเวสสันดครชาดก]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 336 เนื้อหาเกี่ยวกับพระไตรปิฎก หมวดขุททกนิกาย]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 337 เนื้อหาเกี่ยวกับชาดก เรื่องกาลสังคหกุมารชาดก]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 338 เนื้อหาเกี่ยวกับชาดก เรื่องสุนนทราชชาดก ]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 339 เนื้อหาเกี่ยวกับพระธรรมเทศนา เรื่องมตกภตฺตทานานิสํสกถา]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 340 เนื้อหาเกี่ยวกับพระธรรมเทศนา เรื่องอปฺปมาทธมฺมกถา]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:creator><![CDATA[เรื่องที่ 334 พระพุทธพจน์ เป็นผู้แต่ง                             ]]></dcterms:creator>
    <dcterms:creator><![CDATA[เรื่องที่ 335 – 336 พระพุทธโฆษาจารย์ เป็นผู้แต่ง]]></dcterms:creator>
    <dcterms:creator><![CDATA[เรื่องที่ 340 แม่เฉ่ง เป็นผู้สร้าง เมื่อ พ.ศ.2456 (ร.6)]]></dcterms:creator>
    <dcterms:source><![CDATA[หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก จันทบุรี]]></dcterms:source>
    <dcterms:publisher><![CDATA[-]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:issued><![CDATA[11 สิงหาคม 2563]]></dcterms:issued>
    <dcterms:format><![CDATA[PDF]]></dcterms:format>
    <dcterms:type><![CDATA[ใบลาน]]></dcterms:type>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="http://digital.nlt.go.th/dlib/items/show/17679">
    <dcterms:title><![CDATA[331.ปฐมสงฺคีติกถา (พระปฐมสังคายนาย_พระปฐมสงฺคีติสุตฺตนตาภิธมฺม)]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[332.ทุติยสงฺคีติกถา (พระทุติยสังคายนาย)]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[333.ปญฺจมสงฺคีติกถา (ปัญฺจมสงฺคีติกถา)]]></dcterms:title>
    <dcterms:subject><![CDATA[พระไตรปิฎก]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[การทำสังคายนา]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[ศาสนาพุทธ - พิธีกรรม]]></dcterms:subject>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 331 เนื้อหาเกี่ยวกับพิธีกรรมทางศาสนาพุทธ เรื่องการทำสังคายนาครั้งแรก คือการประชุมตรวจชำระสอบทานและจัดหมวดหมู่คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า วางลงเป็นแบบแผนอันหนึ่งอันเดียวกัน ตามศัพท์ &quot;สังคายนา&quot; หมายถึง สวดพร้อมกัน หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “สังคีติ” แปลว่า สวดพร้อมกัน มาจากคำว่า คายนา หรือ คีติ แปลว่า การสวด สํ แปลว่า พร้อมกัน คำนี้มีมูลเหตุมาจากวิธีการสังคายนาพระธรรมวินัย ที่เรียกว่าวิธีการร้อยกรองหรือรวบรวมพระธรรมวินัย หรือประมวลคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า มีวิธีการคือนำเอาคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าที่ทรงจำไว้มาแสดงในที่ประชุมพระสงฆ์ จากนั้นให้มีการซักถามกัน จนกระทั่งที่ประชุมลงมติว่าเป็นอย่างนั้นแน่นอน เมื่อได้มติร่วมกันแล้วในเรื่องใด ก็ให้สวดขึ้นพร้อมกัน การสวดพร้อมกันแสดงถึงการลงมติร่วมกันเป็นเอกฉันท์ และเป็นการทรงจำกันไว้เป็นแบบแผนต่อไป]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 332 เนื้อหาเกี่ยวกับการทำสังคายนาครั้งที่ 2]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 333 เนื้อหาเกี่ยวกับการทำสังคายนาครั้งที่ 3]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:creator><![CDATA[เรื่องที่ 331พระใบฎีกาสม , พระวิน , นายเพ่ง , นางสม , นายเหลือ , แม่ห่วย เป็นผู้สร้าง]]></dcterms:creator>
    <dcterms:creator><![CDATA[เรื่องที่ 332 เจ้าอธิการเยื่อ เป็นผู้สร้าง]]></dcterms:creator>
    <dcterms:source><![CDATA[หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก จันทบุรี]]></dcterms:source>
    <dcterms:publisher><![CDATA[-]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:issued><![CDATA[11 สิงหาคม 2563]]></dcterms:issued>
    <dcterms:format><![CDATA[PDF]]></dcterms:format>
    <dcterms:type><![CDATA[ใบลาน]]></dcterms:type>
</rdf:Description><rdf:Description rdf:about="http://digital.nlt.go.th/dlib/items/show/17678">
    <dcterms:title><![CDATA[324.มหาวํส (พฺรมหาวงส)                                           ]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[325.พุทฺธโฆสาจริยนิทาน (พฺรพุทธโฆสาจารย์)             ]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[326.อฏฺฐกสธาตุนิธาน                                                ]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[327.คิริมานนฺทสุตฺต (พฺรคิริมานนฺทสูตรเผท็จ)           ]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[328.สุตสุตฺต (พฺรสุภสุตฺตนิฏฺฐิตํ)]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[329.สีลสารสุตฺต (หนังสือสีลสารสูตร) ]]></dcterms:title>
    <dcterms:title><![CDATA[330.สติสมฺโพชฺฌง (พฺรสติสมฺโพชฺฌงฺค)]]></dcterms:title>
    <dcterms:subject><![CDATA[พระไตรปิฎก ]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[พระธรรมเทศนา]]></dcterms:subject>
    <dcterms:subject><![CDATA[บทสวดมนต์]]></dcterms:subject>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 324 เนื้อหาเกี่ยวกับมหาวงศ์ เป็นวรรณกรรมประวัติศาสตร์ บันทึกเหตุการณ์ในยุคต้นของลังกาทวีป หรือศรีลังกา]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 325 เนื้อหาเกี่ยวกับพระธรรมธรรมเทศนา สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 326 เนื้อหาเกี่ยวกับพระธรรมเทศนา]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 327 เนื้อหาเกี่ยวกับบทสวดมนต์ คิริมานนทสูตร]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 328 เนื้อหาเกี่ยวกับพระธรรมเทศนา ]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 329 เนื้อหาเกี่ยวกับพระไตรปิฎก]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:abstract><![CDATA[เรื่องที่ 330 เนื้อหาเกี่ยวกับหลักธรรม เรื่อง โพชฌงค์ คือธรรมที่เป็นองค์แห่งการตรัสรู้ หรือองค์ของผู้ตรัสรู้ มีเจ็ดอย่างคือ 1.สติสัมโพชฌงค์2. ธัมมวิจยสัมโพชฌงค์ 3.วิริยสัมโพชฌงค์ 4. ปีติสัมโพชฌงค์ 5. ปัสสัทธิสัมโพชฌงค์ 6. สมาธิสัมโพชฌงค์ 7. อุเบกขาสัมโพชฌงค์]]></dcterms:abstract>
    <dcterms:creator><![CDATA[เรื่องที่ 324 พระมหานามะ เป็นผู้แต่ง]]></dcterms:creator>
    <dcterms:creator><![CDATA[เรื่องที่ 325 นายเหลียง นางออบ เป็นผู้สร้าง เมื่อ พ.ศ.2464 (ร.6)]]></dcterms:creator>
    <dcterms:source><![CDATA[หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก จันทบุรี]]></dcterms:source>
    <dcterms:publisher><![CDATA[-]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:issued><![CDATA[11 สิงหาคม 2563]]></dcterms:issued>
    <dcterms:format><![CDATA[PDF]]></dcterms:format>
    <dcterms:type><![CDATA[ใบลาน]]></dcterms:type>
</rdf:Description></rdf:RDF>
