<rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#" xmlns:dcterms="http://purl.org/dc/terms/">
<rdf:Description rdf:about="http://digital.nlt.go.th/dlib/items/show/17515">
    <dcterms:title><![CDATA[ต้นฉบับหนังสือสมุดไทยสมัยอยุธยา เรื่อง นันโทปนันทสูตรคำหลวง]]></dcterms:title>
    <dcterms:subject><![CDATA[พระสูตร]]></dcterms:subject>
    <dcterms:description><![CDATA[หนังสือต้นฉบับสมุดไทยสมัยอยุธยา นันโทปนันทสูตรคำหลวงเป็นวรรณคดีทางพระพุทธศาสนาที่เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร ( เจ้าฟ้ากุ้ง ) ได้ทรงพระนิพนธ์เมื่อพุทธศักราช ๒๒๗๙  เนื้อเรื่องกล่าวถึงพระพุทธเจ้าเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ในกรุงราชคฤห์ เย็นวันหนึ่ง มีมหาเศรษฐี ชื่อ อนาถบิณฑิกะมาทูลอาราธนาพระพุทธองค์และพระอรหันตสาวกไปรับบิณฑบาตที่บ้านของตนในวันรุ่งขึ้น สมเด็จพระบรมศาสดารับอาราธนาแล้วก็ประทับอยู่ ณ พระวิหารจนสิ้นราตรี ครั้นเวลาใกล้รุ่งพระพุทธเจ้าทรงตรวจดูโลกธาตุและทราบโดยพระญาณว่าพระยานันโทปนันทนาคราช ควรจะได้รับรสพระธรรม ด้วยพระยานาคราชตนนี้ได้เคยสร้างกุศลไว้ในชาติก่อน แต่พระยานันโทปนันทนี้ยังมีความเห็นผิดเป็นมิจฉาทิฐิอยู่   พระพุทธองค์เห็นว่าสามารถที่จะสั่งสอนให้เข้าถึงพระรัตนตรัยได้  ดังนั้นพอรุ่งเช้าพระพุทธองค์และพระสาวกได้เหาะไปเหนือวิมานของพระยานันโทปนันท พระยานาคราชแลเห็นว่าพระพุทธเจ้าและพระสาวกจะเหาะมาเหนือปราสาทของตน ฝุ่นใต้เท้าก็จะเรี่ยรายลงมา ก็โกรธบังเกิดมิจฉาทิฐิ สำคัญตนว่าเป็นผู้มีศักดิ์ใหญ่ จึงแสดงอิทธิฤทธิ์เพื่อขวางทางไม่ให้พระพุทธเจ้าเสด็จผ่าน พระพุทธเจ้าจึงทรงให้พระโมคคัลลานะเป็นผู้ไปปราบ จึงเกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่ระหว่างพญานันโทปนันทะและพระโมคคัลลานะ ในที่สุดพญานาคราชก็มิอาจสู้ได้ จึงยอมจำนนละมิจฉาทิฐิและถือเอาพระรัตนตรัยเป็นสรณะ  ]]></dcterms:description>
    <dcterms:creator><![CDATA[กลุ่มหนังสือตัวเขียนและจารึก สำนักหอสมุดแห่งชาติ]]></dcterms:creator>
    <dcterms:publisher><![CDATA[กรมศิลปากร]]></dcterms:publisher>
    <dcterms:date><![CDATA[2563]]></dcterms:date>
    <dcterms:rights><![CDATA[สำนักหอสมุดแห่งชาติ]]></dcterms:rights>
    <dcterms:format><![CDATA[PDF]]></dcterms:format>
    <dcterms:language><![CDATA[ไทย]]></dcterms:language>
</rdf:Description></rdf:RDF>